Czarny kot i jego historia – Horoskop partnerski
Voodoo
13 października 2013

Czarny kot i jego historia

Tradycja głosi, że czarownica miął swojego demonicznego ducha- opiekuna, którym dziś jest zazwyczaj czarny kot. Mamy jednak tutaj do czynienia ze świeżym wyobrażeniem.

Autorzy wielkiej księgi, w której przedstawiono sposoby rozpoznania czarownicy i jej unicestwienia, „ Młot na czarownice” nie wspominają o duchach – opiekunach czarownic, a jedynie po tym, że podczas sabatów czarownice kopulują ze specjalnie wyznaczonym do tego celu demonem.

W okresie, gdy polowano na czarownice, czyli w XVI wieku, z magia zaczęto coraz częściej kojarzyć różne zwierzęta. Sądzono, że diabeł pojawia się na sabacie pod postacią wielkiego, czarnego zwierzęcia, zwykle byka lub psa. Ponieważ czarownice latały na miotłach, ale także i na grzbietach zwierząt, uznano, że każde czarne zwierze potencjalnie jest demonem.

Ciekawostką jest, że w Egipcie kot jest uznawany za święte zwierze, o czym wiedzieli monarchowie Kościelni. Tym sposobem chcieli dać do zrozumienia, że inne religie w tym wierzenia Egipcjan są diaboliczne.

Kiedy stwierdzono, że czarownice korzystają z usług demonicznych duchów- opiekunów, zaczęto uważać, że są nimi wszelkie zwierzęta przebywające w bezpośrednim otoczeniu osoby oskarżonej o czary.

Ponieważ wielu ludzi w tym czasie trzymało w domu koty, właśnie te zwierzęta i to nie tylko czarne utożsamiano najczęściej z duchami – opiekunami czarownic.

Niektórzy uważali też, że czarownice mogą zmieniać się w zwierzęta. Miało to wielkie znaczenie, ponieważ wierzono, że czarownice potrafią dostać się do wnętrza każdego domu w sposób magiczny. Ponieważ koty są niewielkie i zwinne, właśnie one idealnie nadawały się do tego celu.

Dopiero w późniejszych opowieściach, jakie powstawały po okresie wielkich polowań na czarownice, kobietę zajmującą się magią przedstawiano nieodmiennie w towarzystwie czarnego kota.