Duchy – Horoskop partnerski
Psychokineza
20 czerwca 2017
Feng Shui
30 czerwca 2017

Duchy

Tak jak i my, tu na ziemi, za życia stanowimy świat cielesny, materialny, tak i duchy tworzą świat duchowy. Wg wielu badaczy świat duchów jest normalny, pierwotny, wieczny, który był stworzony przed światem materialnym i będzie po nim. Świat materialny, czyli nasz mógłby przestać istnieć, ale dusze dalej by istniały. Duchy przyoblekają się docześnie w ciało, a po śmierci ciała ustaje ich zniewolenie, a nastaje swoboda ducha i nieograniczone jej możliwości.

Dusza jest to duch wcielony, a ciało jego jest dla niego szatą. Człowiek składa się z trzech części: z ciała materialnego, ożywionego siłą życiową, witalną, następnie składa się z duszy, czyli istoty niematerialnej, tj. ducha wcielonego do materii, a po trzecie z perispiritu, który łączy dusze z ciałem. Łącznik czyli perisrit, jest jakby szata wpółmaterialną. Śmierć powoduje, że dusza zrzuca warstwę, duch zatrzymuje tylko ciało eteryczne, niewidzialne dla nas w stanie normalnym. W pewnych okolicznościach może ono być widoczne i zmaterializowane. Duch wtedy nie jest istota oderwaną czy nieokreśloną, lecz istotą realną, rzeczywistą i określoną, mogąca być zauważana przez nas w pewnych warunkach wykorzystując nasz słuch, wzrok, czy inne zmysły.

Kategorie duchów

Rozróżniamy różne kategorie duchów, różniące się stopniem rozwoju, inteligencji, doskonałości, wiedzy i moralności.

Duchy tzw. pierwszej klasy są istotami wyższymi, odznaczającymi się swoja doskonałością, swoim przybliżeniem się do boskości, swoją czystością uczuć i miłością do bliźnich. Są one aniołami w prawdziwym tego słowa znaczeniu, lub inaczej zwanymi,- duchami czystymi.

Kolejna kategoria to duch niższej klasy, którego cechują niskie namiętności, są zawistne, nienawistne, mściwe, namiętne, pełne pychy, a na końcu te, które uwielbiają wszelkiego rodzaju złe uczynki.

Między nimi są duchy ani dobre ani złe. Zakłócają one spokój ludzi, pobudzając ich do różnych rozwiązłości a mniej do złych rzeczy.

Duchy nie należą stale do tej samej kategorii. Wszystkie doskonalą się, przechodząc wciąż rozliczne stopnie hierarchii duchowej. Doskonalenie to dokonuje się przez kolejne wcielenie. Dla jednych jest to pokuta za dawne winy, a dla innych szczególne posłannictwo.

Dusza i życie materialne

Życie materialne, w skórze jest zawsze szkołą, doświadczeniem, powtarzającym się tak długo, aż duch dostąpi doskonałości absolutnej. Po opuszczeniu świata wraca znów dusza do świata ducha, skąd wcześniej wyszła, aby po krótszym lub dłuższym czasie, według stanu ducha wędrującego, przyjęła ponownie żywot materialny, cielesny. Wynika z tego, że wszyscy żyliśmy już wiele razy na ziemi i że przeżyjemy jeszcze wiele żywotów, mniej lub więcej doskonałych, tu na ziemi, lub w innych światach.

Dusza posiadała swoją osobowość przed wcieleniem i zachowa ją także po odłączeniu się od ciała. Gdy człowiek umiera, a jego dusza opuszcza ciało, spotyka ona wiele osób, które na ziemi znała, a wszystkie poprzednie żywoty i wszystko dobro i zło popełnione przychodzi jej na pamięć i przewija się jej jak film. Ten, kto był za życia dobrym człowiekiem, łączy się z dobrymi duchami. Ten, kto w życiu fizycznym dawał opanowywać się złym namiętnościom, zniża się do duchów nie oczyszczonych, ulegając popędom zwierzęcym.

Podobno duchy wcielone (człowiek) przebywają na rozlicznych światach w Kosmosie. Duchy niewcielone, wędrujące, nie przebywają w pewnych określonych miejscach, bytują one wszędzie we wszechświecie i wszechświecie pobliżu nas.

Podobno wiele duchów styka się z ludźmi. Jedne pomagają człowiekowi życiu, inne im je utrudniają. Duchy przejawiają się albo samorzutnie, na życzenie lub na wezwanie. Możemy wywołać rożne duchy zarówno nieznanych nam ludzi, jak i te bliskie już nieżyjące osoby.

Łatwo można rozpoznać złe duchy od dobrych, Mowa dobrych, wyższych duchów jest zawsze poważna, wzniosła, głęboka, nacechowana najwyższa moralnością. Mowa niższych duchów jest płocha, czasami ordynarna.

Dla wielu ludzi duchy nie istnieją. Naukowe podejście do tematu daje im wyjaśnienie tego, że tak naprawdę duchów nie ma. Szanujemy zdanie naukowców i ich zdanie jest dla nas nienaruszalne i nieomylne. Naukowcy nie umieją zbadać nauk i wiedzy empirycznej, dlatego też nie są w stanie udowodnić swoimi narzędziami naukowymi, że duchy istnieją. Każdy uczony, wyspecjalizowany w jednej gałęzi wiedzy, skierowuje do niej wszystkie swe myśli, a wszystko inne chciałby podporządkować pod tę samą kategorię myślenia.

Nauki materialistyczne nie powinny wydawać sądu w sprawach zagadnień spirytystycznych, gdyż nie jest to ich zadaniem, a ich sąd o spirytyzmie, przychylny czy nieprzychylny, nie jest miarodajny. Spirytyzm jest wynikiem przekonania osobistego, każdego uczonego z osobna, niezależnie od ich charakteru jako uczonych.