Lunatykowanie – Horoskop partnerski
Nawiedzony dom – Dom w którym straszy
17 sierpnia 2017
Ufologia
17 września 2017

Lunatykowanie

Lunatykowanie jest wszystkim dobrze znane, jest jednym z bardziej interesujących zaburzeń snu. Jego pierwotnym określeniem jest somnambulizm. Nazwa ta pochodzi od łacińskich słów- somnus( sen) i ambulus( chodzący).

Lunatyzm jest zaburzeniem snu, które przytrafia się około 10% osób przynajmniej raz w życiu.

Jest to rozpowszechnione zjawisko, które jest mocno zróżnicowane pod względem nasilenia i częstotliwości. Najwięcej przypadków somnambulizmu jest krótkotrwałych i ni niesie za sobą niebezpieczeństwa. Zdarzają się jednak i takie, których skutkiem Moz być samookaleczenie i inne groźne wypadki. Zaburzenie te ma kilka źródeł, fizjologicznych oraz psychologicznych.

Przypadki lunatykowania najczęściej są spotykane u dzieci, ale dotyka to również dorosłych. Kiedyś uważano, że przyczyną takich stanów są zaburzenia psychiczne. Obecnie uważa się, że w grę wchodzą czynniki psychologiczne, fizjologiczne a także i chemiczne. U dzieci większa rolę odgrywają czynniki fizjologiczne, a wraz z wiekiem dochodzą do głosu przyczyny psychologiczne i chemiczne.

Lunatykowanie czyli somnambulizm

Somnambulizm występuje najczęściej u dzieci w wieku 4 do 12 lat. Uważa się, że każde dziecko choć raz w życiu lunatykowało, zaś u 15% zdarza się to regularnie. Statystyki mówią, że u chłopców jest to częstsze niż u dziewczynek. Najwięcej przypadków odnotowano w wieku 11-12 lat, gdy organizm się rozwija. Większość dzieci wyrasta z lunatyzmu gdy dorasta. Ci którzy zaczynają lunatykować w dojrzałym wieku, borykają się z tym problemem przez całe życie.

Napady somnambulizmu mają miejsce w określonym momencie snu. Sam sen dzieli się na kilka faz. Fale beta, to fale które kojarzone są z pełną świadomością. Jest to faza, która poprzedza sen. W miarę jak zasypiamy, odprężamy się i wchodzimy w fazę snu beta. Trzecia faza snu wykazuje rzadkie pojawianie się fal delta, a czwartej fazie dominują dale delta.

Każda z faz trwa około 90 minut. Faza druga i trzecia pojawiają się dodatkowo, zanim cały cykl powtórzy się od początku. Pierwszej fazie towarzyszy zjawisko REM, w którym mamy marzenia senne.

Somnambulizm występuje w fazie głębokiego snu. Cała seria lunatyzmu złożona jest z zachowań charakteryzujących to zaburzenie i obejmuje między innymi amnezję następującą po ataku oraz trudności z obudzeniem osoby, która ma atak.

Podczas ataku fale płytkę i głębokie się mieszają, dlatego też lunatykujący potrafi chodzić, poruszać się.

U dorosłych lunatykowanie jest bardziej niebezpieczne, gdyż są oni bardziej agresywni od dzieci, i mogą sobie i innym zrobić krzywdę. U starszych potrzebne jest leczenie u psychologa, nauka technik relaksacyjnych lub branie środków antydepresyjnych.

Somnambulizm może być utrudnieniem dla jednych, poważnym problemem dla drugich. Bez względu jak często się to dzieje i z jakim nasileniem, jest to zagrożenie dla osoby wędrującej we śnie, mniemających żadnych zahamowań oraz dla innych, których somnambulik spotyka na swej drodze.

Przypadki lunatykowania nasilają się podczas pełni Księżyca. Sama nazwa lunatyzm pochodzi przecież od imienia rzymskiej bogini Księżyca- Luny ( greckiej Selene).