Magia – Horoskop partnerski
Masoni
17 grudnia 2016
Telepatia
11 stycznia 2017

Magia

Magia – Zmierzch i odrodzenie się magii

W XVIII wieku magia i czary zostały w dużej mierze zdyskredytowane w oczach przedstawicieli wart naukowych. Postępujący rozwój nauki, techniki oraz urbanizacja przyczyniły się do tego, że coraz więcej ludzi skłaniało się ku poglądowi, iż wszechświat podlega racjonalnym, mechanicznym siłom, które ludzki umysł potrafi wyjaśnić w kategoriach matematyczno- fizycznych.

Nawet po okresie procesów o czary w XVI i XVII wieku wiara w istnienie czarownic nie znikła ze świadomości prostych ludzi.

W niektórych rejonach wiara w czary wciąż jeszcze się utrzymywała, ale dla większości ludzi w XVIII wieku pomocne w rozwiązywaniu ich codziennych problemów stały się nauka i medycyna, które wypierały tradycyjne praktyki magiczne.

Guślarze, zaczęli coraz bardziej tracić szacunek i wpływy. Ludzie zaczęli ufać nowoczesnej medycynie, osobom wykształconym.

W Europie i Ameryce Północnej pojawiło się wiele wędrownych znachorów, którzy oferowali różne leki. Ludzi biednych nie był ostać na korzystanie z usług zawodowego lekarza, jeśli wiec zachorowali kierowali się do znachorów.

Czasami funkcje znachora i guślarza pełniła jedna i ta sama osoba.

Nawet XIX wiek, uznany wiekiem rozumu, nauki techniki, nie wyzbył się wiary w magie. Ten czas był czasem duchów, zmarłych przodków, aniołów i demonów. Począwszy od XIX wieku duża liczba rozsądnych ludzi, zaczęła interesować się nawiązywaniem kontaktów z duchami.

W rezultacie pojawił się nowy rodzaj osób praktykujących magię, zwanych mediami. Nawiązywanie kontaktów ze zmarłymi było niegdyś sposobem zdobywania magicznych mocy lub uzyskiwania informacji niedostępnych dla żyjących.

W XVIII wieku stosowano również nekromancję w połączeniu z magią leczniczą.

Spirytyzm oraz inne ezoteryczne formy pseudowiedzy cieszyły się na przełomie XIX i XX wieku dużą popularnością, mając orędowników również pośród powszechnie znanych osób.

Wiara w czary nie obumarła całkowicie w niektórych wiejskich regionach Europy, a tradycja magiczna i ezoteryczna renesansowych magów i filozofów nie straciła całkowicie swojego uroku dla ludzi wykształconych. W ostatnim XX wieku prowadzono wiele badań naukowych nad renesansowymi tradycjami alchemicznymi i magicznymi.

Magia nigdy całkowicie nie umarła, nawet jeśli wiek XIX i XX nie był zbytnio przychylny. Dziś magię postrzega się głównie jako źródło rozrywki. Jednak w XX wieku ludzka wiara w rozum i technikę uległa znacznemu zahamowaniu. Potęga technologii, przemysłu zdaje się dziś całkowicie przesłaniać potrzeby indywidualnego człowieka związane ze sprawowaniem kontroli nad własnym życiem.

Magia i magiczny sposób myślenia ponownie stają się modne w zachodnim świecie.

Ważnym przełomem w czarownictwie XX wieku było powstanie ruchu Wicca. Członkowie tego ruchu podają się za wyznawców religii, łączącej w sobie elementy magii z kultem bogów i bogiń, która ich zdaniem wywodzi się ze starożytnych kultów natury i płodności.

Poszczególne tradycje współczesnych wiccan mają bardzo zróżnicowany charakter jeśli chodzi o wierzenia i praktyki, brak również instytucji wiccańskiej, która pełniłaby funkcję zwierzchnie wobec pozostałych.

Dla członków społeczeństw Zachodu magia przestała być rzeczywistością dnia codziennego począwszy od XVIII wieku. Dlatego dziś bardzo proste stało się tworzenie własnych magicznych systemów i mitologii na podstawie elementów zaczerpnięte z legend i opowieści ludowych.

Obecnie mamy do czynienia z prawdziwym zalewem produkcji telewizyjnych i filmowych taktujących o czarach i magii.